Een korte achtergrondschets bij hoe ik werk:

Vandaag de dag is er een overweldigende chaos aan therapeutische stromingen, die elk hun eigen kijk op hun cliënten hebben. Daarbij lijkt specialiseren en protocolleren de trend in de zorg voor mensen. In die symptoomgerichte en geprotocolleerde behandelplannen voel je je vaak niet gezien. De zorg richt zich dan niet meer op jou, als cliënt met een probleem, maar in de eerste plaats op jouw probleem.

In de counseling die ik aanbied, baseer ik me op de existentiële stromingen in filosofie en psychotherapie. Die stromingen verwijzen naar ons mens-zijn; het is een filosofie van het leven. De begeleiding is daarom niet uitsluitend gericht op het bestrijden van een symptoom. Het gaat om een onderzoek naar ons menselijk bestaan. Zo'n onderzoek zou je een filosofisch gesprek kunnen noemen. Een onderzoek om iets te begrijpen van de structuur die we als mensen met ons meedragen. Hoe we ons mens-zijn ervaren, bepaalt namelijk voor een deel de betekenis die we aan gebeurtenissen geven.

Het gaat er mij dus niet zozeer om, dat je al je 'onverwerkte' levensgebeurtenissen leert kennen. Het gaat er om jezelf te leren kennen. Er ontstaat bewustwording, je krijgt meer zelfkennis. Ook als we werken met je levensverhaal, doen we dat niet met een focus op de feiten uit jouw geschiedenis. De nadruk ligt op de persoon die die feiten heeft meegemaakt, en die tijdens het vertellen daarover ook weer iets meemaakt. In de manier waarop jij jezelf en het leven ervaart, ligt de sleutel om jezelf beter te begrijpen, en misschien ook te veranderen.

De existentiële uitgangspunten bieden een heel ander model voor menselijke problemen dan symptoomgerichte therapie. Ik ga er van uit dat mensen geen machines zijn, die je geautomatiseerd kunt bevragen en behandelen. Tegelijk zijn mensen ook geen halfgoden. We kunnen de wereld in en om ons heen niet volledig beheersen, zoals in sommige 'alternatieve' circuits lijkt te worden gesuggereerd. Het eigene van ons mensen is wel, dat we een bijzondere vrijheid hebben. De vrijheid om te kiezen met welke houding we de omstandigheden van ons leven tegemoet treden. Elke vorm van echte zorg geeft ruimte aan die vrijheid, en aan de beperkende omstandigheden die er in ons leven zijn. Zodat je gezien kunt worden voor wie je bent. Met je eigenheid en met je minder mooie kanten: de moeite waard.